کفن و جامه همه از سر یک کرباسند....

بیدل دهلوی

با من چه کرد دیده‌ی معشوقه باز من!

که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند!

بهارا زنده مانی، زندگی بخش

به فروردین ما فرخندگی بخش

هنوز اینجا جوانی دلنشین است

هنوز اینجا نفس ها آتشین است

بهارا شور عشقم بیشتر کن...

خوش نازکانه می چمی ای شاخ نوبهار
کآشفتگی مبادت از آشوب باد دی

حافظ

عید قدم مبارک نوروز مژده داد
کامسال تازه از پی هم فتحها شود

خاقانی

روز نوروز همی گفته‌ تو با من باشی

ای همه روزه چو نوروز دل‌افروز پدر

سوزنی

خاقانی

آورد نوبهار بتان را و هیچ بت
مانند تو به خوبی در نوبهار نیست

مسعود سعد

چو خورشید بر زد سر از پشت زاغ

جهان شد از او همچو نوروزباغ

فردوسی

تو بهاری و تیر حاسد تو

تو به از وی چو نوبهار از تیر!

سوزنی

نظامی

نوروز درآمد ای منوچهری

با لاله‌ی لعل و با گل حمری

منوچهری

می‌رم بخوابم یه ساعت!

نوروز بزرگ آمد آرایش عالم

میراث به نزدیک ملوک عجم از جم

عنصری

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

حافظ