روزي كه در صدا سيما مرا با تو مقايسه كردند روزي بود كه به آسمان رفتم... باورم نمي‌شود كه اكنون تو در آسماني...

مشغول نشخوار ساعات خوشی هستم که گذشته... حتی در همان ساعات هم گاهی هنگ می‌کردم... حکایت من حکایت "من و این همه خوشبختی محاله" بود انگار...

یک متولد ماه تیر زندگیش با ماه گره خورده به‌خصوص اگر شاعر مسلک هم باشد!
خوشحالم که در روز تولدم ماه کامل است... آری دهه‌ی دوم امشب به نیمه می‌رسد...

امروز یک نیم‌ساعتی (حدود ساعت 9:30) خوابیدم تا ده بیدار شوم و کمی درس بخوانم. ساعت ده بیدار شدم و بینگ! برق رفت! آن هم به مدت دو ساعت...
تنها چیزی که در تاریکی می‌شد دید این بود که تمام آن‌چه من "پیش‌بینی" کرده بودم و آن‌چه برای انجام برنامه‌ریزی با یک اشاره‌ی کلید بهم ریخت!
در آن تاریکی و دمای 33 درجه‌ی اتاقم به این فکر می‌کردم که من این‌قدر به آینده فکر می‌کنم واقعا به همین سادگی ممکن است اتفاقی از جایی بیفتاد و مسیر زندگیم تغییر کند....
کم‌کم فکرم به این سو رفت که چه‌قدر ضعیف‌تر از آنی هستم که فکر می‌کنم...
در همین لحظه شمعی روشن کردم و ‌آن‌چه را که باید انجام دادم....
گاهی فقط باید تلاش کرد...
شاد زیید و روشن و خنک!

می‌دانم که حسرت هزار راه نرفته و هزار کار نکرده و هزار حرف نزده‌ را خواهم خورد. نوع بشر را نمی‌دانم اما من یکی که از همین حالا مصداق "ان الانسان لفی خسر" هستم!

ممکن است کمی خود‌خواهی به نظر بیاد اما اگر اجازه بدید با وجود این‌که من می‌دانم آواز ممکن است مورد علاقه‌ی همه‌ی خوانندگان این بلاگ نباشد موسیقی بلاگ بنده آوازی دشتی از استاد شادروان (به ضم د) باشد از آلبوم عشق و شب و شیدایش...
شادروان صدایی است که دوستش دارم و انسانی است که با ارزش می‌دانمش... امیدوارم بیشتر از او بشنوید....
ساز و آواز دشتی
مهیار شادروان
از آلبوم عشق و شب و شیدایی
http://takho.persiangig.ir/audio/Shadorvan/04%20Sazo%20avaz%20dashti.swf
------------------
مشغول مرتب کردن کاغذهای قدیمی بودم... آن‌چه در زیر می‌بینید هدیه‌ایست از یکی از دانش‌آموزانم...

Feelings…

بسیاری پرسیده‌اند که این شاد زیید را بنده از کجا آورده‌ام، این هم پاسخ!

اساس اعتقادات مذهبی یونانیان را شاعرپیشگی و خیال‌پردازی تشکیل می‌داده است و شاید به همین دلیل باشد که من یکی از آرزوهایم خواندن کتاب ایلیاد هومر است...
 استوس، پری زیبایی است که "دختر اقیانوس" نام داشت و خود را تسلیم یی از دیوان به‌نام پالاس کرد و از او 4 فرزند زایید که عبارت بودند از:
حسد، پیروزی، قدرت بدنی، خشونت.
به‌ پاداش آن‌که وی در هنگام عصیان دیوان جانب خدایان المپ را گرفته بود، خدایان مقرر داشتند که سوگند به این پری بزرگترین سوگند عالم خدایان باد، و این رسمی بود که هرگز نقض نشد.
(رودخانه‌ی استوس از رود‌هایی است که مدخل دوزخ است!)
رود دیگر رودی است به نام "لته‌آ" که رود فراموشی است، هر کس از آن کفی آب بنوشد، گذشته را فراموش می‌کند...
رود دیگر رود "آکرون" است، رود غم و رنج و رود دیگر "کوکوتس" است که رود ندبه و ناله است...

این رود‌ها که در یونان وجود دارند، دروازه‌های جهنم انگاشته می‌شدند...
مدتی است در آکرون گیر کرده‌ام انگار...

کمدی آن است که از بد شروع شود و به حسن عاقبت پایان‌پذیرد...