این موجود شیرین و شکرین را که به یاد دارید؟

Sherringford C. Jaq

علما گویند که شباهت غریبی دارد این موجود به نگارنده ی مطلب!

Je vis dans l'ombre dès que je n'ai plus tes yeux,
dans le silence dès que je n'ai plus ton rire.
Comme un croyant à qui l'on a tué son Dieu,
je continue à vivre sans raison de vivre.

...

La nuit m'apporte des images d'illusion:
Je vais te retrouver au cinéma du rêve.
Je te dis: "C'est bien toi; le temps m'a semblé long!",
et tu vas me répondre quand le jour se lève

---

"... And how can you mend
a broken heart?
How can you stop the rain
from falling down?
How can you stop
the sun from shining?
What makes the world go round?

And how can you mend
this broken man?
How can a loser ever win?
Please help me mend
my broken heart
and let me live again..."

http://www.julioiglesias.com/

 

این ابیات را می خواستم جای دیگری بنویسم٬ اما ننوشتم! اینجا می نویسم در ذیل موضوع درددل!

آن بد که به ما کنند بر کس نکنند

بر گل ستمی رود که بر خس نکنند

گویند جواب ابلهان خاموشی است

خاموش شدیم و ابلهان بس نکنند!

بسی دارد جهان زین دستکاری

نخواهد یافت یک جان رستگاری

اگر جان ست نام و گر جهانت

جهان بی جان کند در یک زمانت!

درین عالم همه غرق جهانی

در آن عالم همه مشغول جانی

جهان را ترک گیر و خصم جان شو!

ز هر دو بگذر و جان جهان شو

مثال کار عالم همچو میغ است

که برقش درد و بارانش دریغ است!

دریغا خفته ماندی و به صد سوز

دریغا بر تو می بارد شب و روز

---

پ.ن : میغ : ابر (با توجه به بی سوادی که ک.ص ازش صحبت می کرد بایستی معنی این واژه هم نوشته شود!)

خسرو نامه ی عطار!

استاده‌ای نگران سوی کدام افق؟

افق این‌جاست که من ایستاده‌ام...

آری من افقی ایستاده‌ام....

این خاک در چشمانم جلوی دیدن مرا گرفته؟

میرا کتابی از کریستوفر فرانک ( نخستین اثر وی) با ترجمه ای قابل قبول از لیلی گلستان...

کتاب را یک نفس خواندم (۹۰ صفحه)...

شاهکار است و غمگین ...

به فکر فرو رفتم ب(با خواندنش)

به راستی برنامه و طرح بشر را به کجا خواهد رساند؟

بیشتر به هندسه ی ذهن علاقه مند شدم!

زن بد را مده نزدیک خود جای

که مردان از زن نیکند بر پای

بسی بهتر بود در کنج خانه

عیال نیک از گنج و خزانه!

چو مرد نیک را زن سازگا ر است

همه کارش بدان زن چون نگار است!

 

 

چو کاری سخت آمد پیش، مخروش

سبک کن حلقه‌ی تسلیم در گوش

دلی دربند تا وقتش در آيد

ترازان حلقه درها بر گشاید!

که حق یک در نبندد مطلحت را

که صد نگشایدت صد منفعت را!

پاریس، تگزاس فیلمی است که در سال 1984 (سال تولد بنده) به کارگردانی Wim Wenders ساخته شد!

این اثر را می‌توان برجسته‌ترین اثر وی در دنیای انگلیسی‌زبانان دانست. فیلم نامه‌ی آن به قلم L.M. Kit Carson و Sam Shepard است و موسیقی متن برجسته‌ی آن نیز ساخته‌ی Ry Cooder است.

 

ترویس (بازیگر نقش اول) شخصی است که 4 سال پیش گمشده و اکنون توسط برادرش پیدا می‌شود. او سعی می‌کند در ادامه زندگی از دست رفته‌اش را برگرداند و آن‌چه را بین خودش و همسرش جین پیش‌آمده درک کند!

فیلم محصول مشترک فرانسه و آلمان غربی است، اما در آمریکا فیلمبرداری شده است!

این فیلم 148 دقیقه است!

 

فیلم در واقع زندگی مردی گمشده‌ در جهنم خود است! در حالی که گمان می‌رفته که وی مرده و پس از 4 سال در مرز بین آمریکا و مکزیک درحالی که دچار نسیان شده پیدا می‌شود!

حال اوست و پسری که او را به یاد نمی‌آورد "چون 4 سال نصف عمر آن پسر است!"

 

یکی از بیاد ماندنی‌ترین لحظات فیلم

 

صحبت‌های 30 دقیقه‌ی پایانی فیلم بین ترویس

 

و همسر سابقش است!

 

 

نمی‌خواهم بگویم فیلم شاهکار است، اما

 

واقعا ارزش دیدنش را دارد...

 

 

 

 

فیلم زیباییست با تصاویر دیدنی از طبیعت... تصاویری که بسیار با دقت انتخاب شده‌اند و شاید بتوان گفت این

 

فیلم برای نمایش آن‌ها ساخته شده...

 

آهان راستی اینم بگم که فیلم در ژاندر درام طبقه‌بندی شده!

 

در ضمن بد نیست بدانیم که فیلم برنده‌ی جایزه نخل طلایی از جشنواره‌ی فیلم کن (1984) است!

 

 این هم سایت رسمی فیلم!

 

هر چند که فیلم عنوان پاریس، تگزاس را یدک می‌کشد فیلمبرداری آن در این مکان انجام نشده است!

پاریس، تگزاس شهر بسیار کوچکی در تگزاس است که به آن دومین پاریس روی زمین می‌گویند!

 

تازه این شهر برج ایفل هم داره... منتها به سبک تگزاسیش!

 

 اگر می‌خواهید بیشتر در مورد این شهر بامزه بدانید به ویکی‌پدیا یا سایت اختصاصی این شهر مراجعه کنید!

 

دو نعمت را مکن در شکر سستی

یکی امن و دگر یک تندرستی!

در زندگی دل ما با زمان دگرگون می‌شود واین بدترین درد است،‌ اما این را تنها در کتاب، در تخیل می‌بینیم: در واقعیت،

تغییر آن مانند گونه‌گون شدن برخی پدیده‌های طبیعی چنان کند است که گر چه حالت‌های پیاپی دگرگون آن را

می‌بینیم از دریافت خود حس تغییر معافیم!