کاش می‌شد ذره‌ای از ياد دوران را

برايت زنده می‌کردم

کتاب سبز زيستن را٬ برای هر طلوعی

من برايت دوره می‌کردم.

نفسهايت همان احساس همدردی است ٬ می‌دانم

کجا دانند اين رنگ کلام آشنايی را

کجا دانند اين رنگ پيام مهربانی را.

زمان کوتاه و ره دشوار٬

بايد رفت٬

حضورت جاودانی باد!