* ببینم این یه شوخیه؟ (خیر، ریجکتا متمتیکا واقعی است)

* آیا شما هر چیزی را منتشر می‌کنید؟ (خیر ما مقالاتی را بر مبنای شرایطی شل و ول انتخاب می‌کنیم!)

* من لوگوی شما را درک نمی‌کنم؟ (مهم نیست، خیلی‌ها درک نمی‌کنند!)

* آیا می‌توانم به مقاله‌ای در ریجکتا متمتیکا ارجاع دهم؟ (حتما! چون ایمپکت فکتور ما هم‌اکنون صفر است!)

* مقاله‌ی من توسط ریجکتا متمتیکا هم ریجکت شد، مطمئن نیستم چه حسی باید داشته باشم؟ ( شما باید افتخار کنید!).

راستش را بخواهی شبیر، بوهر در فیزیک کوانتومی نقش یک بنیان‌گذار سنتی را داشته و خودش به جز تدوین مدل اتم هیدروژن در کوانتوم مکانیک قدیمی، چندان کارهای بزرگ دیگری انجام نداده. به جز تدوین نظریه ابتدایی، نقش بوهر پس از آن بیشتر در ایجاد مکتب کپنهاگ و مؤسسه‌ای در آنجا بود که مهد پرورش آدم‌های بزرگی شد.
بوهر آدم خیلی تیزبینی نبوده و در نظر اول با خیلی از نظریه‌های درخشان زمان خودش مخالفت کرده. این‌ها را از کتاب ذرات بنیادی گریفیتس نقل می‌کنم (در پاورقی صفحه ۲۳) :

It is interesting to note that Bohr was an outspoken critic of Einstein's light quantum (prior to 1924), that he discouraged Dirac's work on the relativistic electron theory (telling him, incorrectly, that Klein and Gordon had already succeeded), that he opposed Pauli's introduction of the neutrino, that he ridiculed Yukawa's theory of the meson, and that he disparaged Feynman's approach to quantum electrodynamics.

در این که بوهر نقش مهمی در فیزیک قرن بیستم داشته شکی نیست، اما نقشش به نظر من (و برخی دیگر) بیشتر تاریخی بوده تا اثرگذاری مستقیم در کشف‌های تازه و تدوین نظریه‌های نو.

گریه می‌کردم اما این شهامت را داشتم، و لذت می‌بردم از این که، شادکامی با او بودن را فدای این امکان کنم که روزی به چشم او خوشایند بیایم، روزی که، افسوس، خوشایندی‌ام در چشم او دیگر برایم اهمیت نداشت.